Στο Βόλο δεν βαριόμαστε ποτέ… (διασυλλογικό κείμενο)

Την Δευτέρα 23 Σεπτέμβρη νωρίς το πρωί διαπιστώσαμε ότι η πινακίδα της Λέσχης στην είσοδο του κτιρίου είχε γραφτεί. Δεν ήταν φασιστικά συνθήματα, στοχάδια κλπ όπως θα ήταν το πιο πιθανό και αναμενόμενο. Ήταν «άλλου τύπου» επίθεση, με πολύ συγκεκριμένο και δηλωτικό περιεχόμενο. Σκοπός δεν ήταν απλά να μουτζουρωθεί η πινακίδα ώστε να μην διαβάζεται. Ήταν να δηλωθεί ότι δεν είμαστε ελευθεριακοί/ές αλλά ρουφιάνοι. Αυτή η συγκεκριμένη «ρητορική»  της ρουφιανολογίας χρησιμοποιείται συστηματικά εναντίον συντρόφων και συντροφισσών, ανάμεσα τους και συντρόφισσες/οι μέλη της διαχειριστικής συνέλευσης της Ελευθεριακής Λέσχης Βόλου, εδώ και πάνω από 3 χρόνια σε παρέες και στέκια, από συγκεκριμένους «κινηματικούς» μικροηγεμόνες και πολιτικούς χαμαιλέοντες της πόλης. Διαβάστε περισσότερα

Προβολή του ντοκιμαντέρ : “Kill ’em all, in the name of the name” και συζήτηση με θέμα : “Eθνοπατριωτισμός, σύγχρονος φασισμός και πόλεμος. Ο αντιφασισμός στο σήμερα”.

Την Τρίτη 17 Σεπτέμβρη στις 19:00’, στην Ελευθεριακή Λέσχη Βόλου (Αντωνοπούλου 15 – 2ος όροφος) θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ  : “Kill ’em all, in the name of the name”. Το βίντεο αυτό δημιουργήθηκε το φθινόπωρο του 2008, για λογαριασμό του αντιφασιστικού κινήματος, απ’ το περιοδικό Sarajevo  και αντιφασίστες συντρόφους.

Το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’90, αξιοποιώντας την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ και την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, ο ελληνικός εθνικισμός  / ιμπεριαλισμός απογειώθηκε. Νοιώθοντας παντοδύναμος στα βαλκάνια, στήριξε με κάθε μέσο τον σερβικό φασισμό, με την ελπίδα ότι Βελιγράδι και Αθήνα θα μοιραστούν την επικράτεια του μακεδονικού και μέρος εκείνης του αλβανικού κράτους.

Θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα : «Εθνοπατριωτισμός, σύγχρονος φασισμός και πόλεμος. Ο αντιφασισμός στο σήμερα».

ΑΠΟΧΗ για την ταξική μας αξιοπρέπεια.

Μετράμε συνεχόμενους και ασταμάτητους ταξικούς θανάτους, είτε εν ώρα εργασίας είτε από φτώχεια και εξαθλίωση. Η γκρίζα καθημερινότητά μας είναι γεμάτη με νεκρούς ντελιβεράδες στην άσφαλτο, με απολυμένες καθαρίστριες, με σερβιτόρες που δουλεύουν μαύρα με μισθούς ανασφάλειας, με μετανάστες «αόρατους» και αναλώσιμους κι άλλα πολλά που μας υπενθυμίζουν πως επιβιώνουμε οριακά μέσα στην δυστοπία της ταξικής εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Μέσα σε αυτή την μέγγενη που ζούμε, έρχονται και οι εκλογές. Κι ενώ οι νεκροί της τάξης μας πληθαίνουν, οι πολιτικοί εκφραστές της κυριαρχίας (αριστεροί και δεξιοί) απευθύνονται προεκλογικά στα κοινωνικά μεσοστρώματα ζητώντας τους ψήφο εμπιστοσύνης και πολιτικής νομιμοποίησης του καθεστώτος, στο όνομα της μελλοντικής ανάπτυξης των κερδών και των εισοδημάτων τους. Πλειοδοτούν σε υποσχέσεις και αφηγήσεις οικονομικών πλάνων,  για να συνεχίσουν να μας καταπιέζουν, να μας εκμεταλλεύονται, για να συνεχίζουν να κερδίζουν πάνω στις πλάτες μας και να διαλύουν τις ζωές μας. Διαβάστε περισσότερα

Εκδήλωση-συζήτηση : “Εθνικισμός, πατριωτισμός, μιλιταρισμός τα συνεκτικά εργαλεία του κράτους” (Αθήνα 12 Απρίλη – Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Φιλοσοφικής)

Η επόμενη στάση του ελευθεριακού κινητού βιβλιοπωλείου της συλλογικότητας, θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, οπου έχει προσκληθεί για να λειτουργήσει, απο το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Φιλοσοφικής και το Ελευθεριακό φοιτητικό σχήμα «Ανθός», κατα την διάρκεια της εκδήλωσης-συζήτησης που συνδιοργανώνουν, με θέμα : Εθνικισμός. πατριωτισμός, μιλιταρισμός, τα συνεκτικά εργαλεία του κράτους.

Παρασκευή 12 Απρίλη 2019, απο τις 18:00′, στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Φιλοσοφικής (8ος όροφος κτιρίου φιλοσοφικής, πανεπ/πολη – Ιλίσια).

Οι εισηγήσεις της εκδήλωσης σε μορφή pdf εδώ.

Διαβάστε περισσότερα

Για τα κέρδη των αφεντικών δολοφονείται η τάξη μας. (αφισοκόλληση & κείμενο)

Την Παρασκευή 8 Μάρτη στο Βόλο, ο 33χρονος ντελιβεράς Γιώργος Βαμβάκος, πέφτει βαριά τραυματισμένος στην άσφαλτο, στην διαδρομή για την γρήγορη παράδοση μιας παραγγελίας. Πάλεψε με τον θάνατο νοσηλευόμενος στην ΜΕΘ του νοσοκομείου Βόλου, αλλα δυστυχώς δεν κατάφερε να τον νικήσει… Δεν ήταν η πρώτη και σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία εργατική δολοφονία της χρονιάς. Οι θάνατοι από εργατικά «ατυχήματα» γίνονται όλο και πιο συχνοί. Η περιβόητη «εθνική ανάπτυξη» που νυχθημερόν προπαγανδίζουν από τα μμε οι εκπρόσωποι κράτους και κεφαλαίου, απαιτεί θυσίες, απαιτεί ακόμα και τις ίδιες τις ζωές μας. Απαιτεί να δουλεύουμε το πολύ για 3 και 4 ευρώ την ώρα, συνήθως ανασφάλιστοι/ες, η με μερική ασφάλιση (4ωρα), να περιμένουμε να πληρωθούμε όποτε το αποφασίσει η εργοδοσία, να τρέχουμε σαν κολα-σμένοι/ες κάνοντας απλήρωτες υπερωρίες, για να μαζέψουμε όσο πιο πολύ κέρδος γίνεται για τα αφεντικά μας. Μέσα σε συνθήκες αυξημένης ανεργίας και ηγεμονίας της μαύρης-αδήλωτης εργασίας, η εργατική μας δύναμη συνεχώς υποτιμάται. Οι μισθοί και τα μεροκάματα πέφτουν, τα αφεντικά γίνονται όλο και πιο αδίστακτα στο κυνήγι του κέρδους. Διαβάστε περισσότερα

8 Μάρτη : ημέρα μνήμης των θυμάτων της πατριαρχικής βίας (αφισοκόλληση & κείμενο)

Μέσα σε διάστημα λίγων μόνο μηνών, αναδεινύονται με συνεχή και ασταμάτητο ρυθμό πανελλαδικά στην δημόσια σφαίρα, γυναικοκτονίες, βιασμοί και κακοποιήσεις. Η ψυχική δύναμη που άντλησαν τα υποκείμενα που επιβίωσαν της πατριαρχικής βίας, η ηθική στήριξη που έλαβαν μέσα από οικογενειακές, φιλικές και συντροφικές διαδικασίες ενθάρρυνσης, βοήθησε σημαντικά στο να σπάσουν την σιωπή που κοινωνικά επιβάλει στα αμέτρητα θύματά του ο φασιστικός ζόφος της πατριαρχίας. Η κάθε μία επιζήσασα παίρνει δύναμη από την προηγούμενη που ξεπέρασε την αυτοενοχοποίηση και την αυτοαπαξίωση, εκθέτοντας το βίωμά της. Ακολουθώντας τον δρόμο της ρήξης με την δυστοπία της πατριαρχικής κανονικότητας, αρκετές γυναίκες κατάφεραν να βρούν την δύναμη για να σπάσουν την σιωπή τους, συγκρουόμενες με τους θεσμικούς και κοινωνικούς μηχανισμούς που συγκαλύπτουν τους θύτες και που ταυτόχρονα συκοφαντούν και στιγματίζουν τα θύματα των σεξιστικών εγκλημάτων. Πρόκειται για μια συνθήκη κυριαρχικής επιβολής, που αποτελεί τον κανόνα θεσμικής και κοινωνικής διαχείρισης των περιστατικών πατριαρχικής βίας από ολόκληρες κοινότητες, ακόμα και από αυτοαποκαλούμενες ως «ριζοσπαστικές». Οι επιζήσασες άντλησαν την δύναμη που χρειάζονταν, για να καταγγείλουν τα πατριαρχικά σιχάματα που επέβαλλαν ωμή σεξιστική βία πάνω στα κορμιά τους. Διαβάστε περισσότερα

Ελευθεριακή ψηφιακή βιβλιοθήκη : 2000+ ψηφιακές εγγραφές και συνεχίζουμε…

Η ψηφιακή βιβλιοθήκη αποτέλεσε ένα από τα πρώτα εγχειρήματα της Αναρχικής Συλλογικότητας mⒶnifesto, με στόχευση την ανάδειξη και προπαγάνδιση της διαχρονικότητας των ελευθεριακών αξιών και της ιστορικής συνέχειας του παγκόσμιου αναρχικού κινήματος. Ξεκίνησε ως ξεχωριστή σελίδα στο blog της συλλογικότητας, οπου παρατίθονταν βιβλία, μπροσούρες και κείμενα που με βάση τις συλλογικές διαδικασίες, κρίθηκαν ως βασικό θεωρητικό υπόβαθρο που αντιστοιχούσε και αντιστοιχεί στο αξιακό και πολιτικό πλαίσιο αναφοράς της συλλογικότητας. Διαβάστε περισσότερα

Λιντσάρισμα και δολοφονία Ζακ Κωστόπουλου : ο σύγχρονος φασισμός προελαύνει.

«Ζούμε σε μια κοινωνία, που νομίζω οτι ο κόσμος δεν αντέχει, το να μην μπορεί να σε βάλει σε ένα συγκεκριμένο κουτάκι. Δηλαδή, δεν είμαστε κουτάκια. Είμαστε άνθρωποι, είμαστε πολύ περισσότερα απο κάτι που μπορεί να χωρέσει σε ένα κουτάκι.» (Ζακ Κωστόπουλος, απόσπασμα από συνέντευξή του)

Στις 21 Σεπτέμβρη λιντσάρεται και δολοφονείται από αφεντικά και μπάτσους. Δεν χώραγε στα κουτάκια της κανονικότητάς τους. Ως οροθετικός, φτωχός, ομοφυλόφιλος και ακτιβιστής της Queer κοινότητας, περίσσευε στον κόσμο κράτους και κεφαλαίου, γι αυτο και η ζωή του δεν είχε καμμιά αξία για τους δολοφόνους του που τον χτύπαγαν ανελέητα, ματωμένο και αναίσθητο στο πεζοδρόμιο. Το λιντσάρισμα και η δολοφονία του από αυτή την φασιστική αγέλη αφεντικών και μπάτσων, πρώτα έγινε live θέαμα για αρκετό περαστικό και αδιάφορο κόσμο. Στις επόμενες ώρες μέσω των δελτίων ειδήσεων και των «ενημερωτικών» εκπομπών των ΜΜΕ, η φρίκη αυτή κανονικοποιήθηκε με γκεμπελίστικη προπαγάνδα (ληστής, πρεζάκι, μαχαιροβγάλτης κλπ) και προσφέρθηκε «στο πιάτο» δεκάδων χιλιάδων βολεμένων σε κουτάκια, φιλήσυχων και νομοταγών, πιστών υπηκόων της κυριαρχίας και υποστηρικτών του καθεστώτος εξαίρεσης, για κανιβαλιστική κατανάλωση. Διαβάστε περισσότερα

22 Σεπτέμβρη 2018 / Εκδήλωση – συζήτηση : Εθνικισμός-πατριωτισμός ως πυλώνες του κράτους. Η αποδόμησή τους ως προϋπόθεση για την ελευθεριακή επαναστατική προοπτική.

Ιστορικά, σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης εντείνονται οι εκμεταλλευτικές και καταπιεστικές συνθήκες, με αποτέλεσμα την όξυνση των κοινωνικών/ταξικών αντιθέσεων. Η διαρκής υποτίμηση της εργασίας, η ένταση της εξαθλίωσης και η συνολική υποβάθμιση των υλικών όρων και της ποιότητας διαβίωσης της τάξης μας, αποτελεί τη βασική στρατηγική επιλογή στην κατεύθυνση επιβίωσης και διαιώνισης του κυρίαρχου εξουσιαστικού συστήματος. Σε μια τέτοια συνθήκη, η κοινωνική συναίνεση και ο διαρκώς επιδιωκόμενος έλεγχος του πληθυσμού καθίστανται ιδιαίτερα επισφαλείς. Συνεπώς, προκειμένου να επιτευχθεί η αναγκαία κρατική και καπιταλιστική αναδιάρθρωση, επιστρατεύονται αφενός οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους στην κατεύθυνση της τρομοκράτησης και της πειθάρχησης της τάξης μας (ποινικοποίηση κοινωνικών/ταξικών αγώνων, εγκλεισμός και εξοντωτικές ποινές σε αγωνιζόμενους/ες, πρακτική κατάργηση απεργιών, θεσμικός ρατσισμός, με στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών/στριών) και αφετέρου κάθε δυνατός μηχανισμός προπαγάνδας και αποπροσανατολισμού του κοινωνικού σώματος. Μια τέτοια συνθήκη βιώνουμε στην παρούσα συγκυρία, τόσο παγκόσμια όσο και ειδικότερα στο ελληνικό κράτος.

Διαβάστε περισσότερα

Οι υπερασπιστές της πατριαρχίας κακοποιούν, βιάζουν, δολοφονούν – Γυναικοκτονία στα Τρίκαλα

Η 45χρονη γυναίκα βρισκόταν σε διάσταση εδώ και βδομάδες με τον κακοποιητή σύζυγο και είχε λάβει ασφαλιστικά μέτρα για να προστατεύσει την ίδια και τα 3 παιδιά της. Ο κακοποιητής εδώ και πολύ καιρό την κυνηγούσε για να την σφάξει με μαχαίρι στο δρόμο ή να την πατήσει με το αυτοκίνητό του. Η γυναίκα είχε επανειλημμένα καταγγείλει αυτές τις επιθέσεις στην αστυνομία και πάντα κατέφευγε σε γειτονικά σπίτια για να ζητήσει βοήθεια. Είχε φύγει από το σπίτι στο πρόσφατο παρελθόν με τα παιδιά, όμως ο κακοποιητής την επισκέφτηκε στον χώρο εργασίας της και δυστυχώς κατάφερε να την πείσει πως είχε μετανιώσει για τις πράξεις του. Το απόγευμα της 21ης Μάη ο κακοποιητής της επιτέθηκε ξανά και την δολοφόνησε με 60 μαχαιριές μπροστά στα παιδιά της.

Τα ΜΜΕ έσπευσαν να προσφέρουν το κλασσικό ψυχολογικοποιημένο άλλοθι στο πατριαρχικό σίχαμα. Την περιβόητη «παθολογική ζήλια». Δεν όπλισε το χέρι του η παθολογική ζήλια όπως αναφέρουν τα ΜΜΕ ξεπλένοντας τη γυναικοκτονία. Την βία του κάθε κακοποιητή, του κάθε βιαστή και του κάθε μισογύνη δολοφόνου, την οπλίζει η πατριαρχία. Οι γυναικοκτονίες δεν είναι ατυχή περιστατικά ούτε μεμονωμένα. Τα υφιστάμενα στατιστικά δεδομένα πιστοποιούν ότι οι γυναικοκτονίες συνήθως διαπράττονται από κοντινά άτομα. Από τον σύζυγο, τον πατέρα, τον “σύντροφο”, από άντρες καθημερινούς, που αντιλαμβάνονται ως ιδιοκτησία τους το γυναικείο σώμα. Γι αυτό τιμωρούν με κακοποίηση ψυχολογική και σωματική, με βιασμό, με γυναικοκτονία, τις γυναίκες που αρνούνται την φασιστική αυτή επιβολή πάνω στα κορμιά τους. Οι συνεπείς υπερασπιστές της πατριαρχίας, πολεμούν την γυναικεία χειραφέτηση και τις αποφάσεις των γυναικών για τις ίδιες τις ζωές τους. Διαβάστε περισσότερα

Υπόθεση Τάσου Θεοφίλου : ο σύγχρονος φασισμός χτίζει άτυπο ιδιώνυμο.

Η αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε, από τον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι. Αγγελή, εναντίον της απόλυτα αιτιολογημένης απόφασης του Α’ Πενταμελούς Εφετείου κακουργημάτων Αθηνών με την οποία κηρύχθηκε αθώος ο αναρχικός κομμουνιστής Τάσος Θεοφίλου, αναδεικνύει την επιδιωκόμενη επέκταση του καθεστώτος εξαίρεσης σε ότι αφορά την αναρχική πολιτική έκφραση και δράση. Αυτή η επιδίωξη του κρατικού μηχανισμού μεθοδεύεται εδώ και καιρό. Πρόκειται για ένα καθεστώς εξαίρεσης που δοκιμάστηκε σιωπηλά και εμπεδώθηκε ως νέα κανονικότητα στο κοινωνικό σώμα τα τελευταία χρόνια, σε βάρος των χιλιάδων μεταναστών/ριών, με τον σταδιακό εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και με μαζικές απελάσεις τους. Τώρα, το επιδιωκόμενο δικαστικά, σύγχρονο άτυπο ιδιώνυμο διώκει την αναρχική πολιτική έκφραση και δράση, ώστε στη συνέχεια να εξαπλωθεί σιωπηλά υπο συνθήκες κοινοβουλευτισμού, εναντίον όλων όσων παίρνουν θέση στο πλευρό των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων, εναντίον όλων όσων συμμετέχουν στον εξελισσόμενο αγώνα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, για την ταξική και κοινωνική απελευθέρωση.  Διαβάστε περισσότερα

20-28 Μάρτη 2018 : Η «εθνική» ενότητα συμφέρει μόνο τ’ αφεντικά. Ταξική αλληλεγγύη χωρίς σύνορα.

Στις 20 Μάρτη, ξεκίνησαν με ενυπόγραφα στένσιλ, παρεμβάσεις της συλλογικότητας στους δημόσιους χώρους της πόλης, με στόχο την αποδόμηση του εθνικισμού-πατριωτισμού.

Οι παρεμβάσεις μας συνεχίστηκαν παραμονές της «εθνικής» επετείου της 25ης Μάρτη, με ενυπόγραφα τρικάκια σε σχολεία, σχολές, λαϊκές αγορές, στάσεις λεωφορείων, πλατείες, εμπορικούς δρόμους, supermarket, ΔΕΗ, ΟΑΕΔ, κλπ. Εκεί δηλαδή που κινούνται οι άνθρωποι της τάξης μας, οι δικοί μας άνθρωποι. Το περιεχόμενό τους  : Διαβάστε περισσότερα

8 Μάρτη : ημέρα μνήμης ενάντια στην Πατριαρχία.

Στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη, οι εργάτριες στον τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κατέβηκαν σε απεργία για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών. Δυο χρόνια αργότερα, οι ίδιες εργάτριες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις, οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους. Το 1908 στους δρόμους της Νέας Υόρκης διαδήλωσαν 15.000 εργάτριες, ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής.

Διαβάστε περισσότερα

Ελευθεριακή ψηφιακή βιβλιοθήκη : 1300 τίτλοι και συνεχίζουμε…

 

https://manifesto-library.espivblogs.net

H ελευθεριακή ψηφιακή βιβλιοθήκη ξεπερνώντας ακόμα και τους πιο αισιόδοξους αρχικούς μας σχεδιασμούς, υπερβαίνει πλέον σε πλήθος τίτλων τον αριθμό 1300. Η βιβλιοθήκη θα εμπλουτίζεται με συνεχή ροή αναρτήσεων με νέους τίτλους σε μορφή pdf. Οι νέες εισαγωγές τίτλων εμφανίζονται με την ημερομηνία εισαγωγής-κατηγοριοποίησής τους, ως θέματα-αναρτήσεις στην αρχική σελίδα (home). Τόσο μέσω του βασικού menu όσο κυρίως μέσω της επιλογής «κατηγορίες», μπορείτε να περιηγηθείτε σε καταχωρημένους τίτλους ανα θεματική, ανα κατηγορία, υποκατηγορία και συγγραφέα/είς.

Στην ελευθεριακή ψηφιακή βιβλιοθήκη αναδημοσιεύουμε βιβλία, κείμενα, αναλύσεις, μπροσούρες, βιογραφίες, περιοδικά και εφημερίδες, που είτε βρίσκονται ήδη σε ψηφιακή μορφή στο διαδίκτυο, είτε μας προσφέρονται για δημοσίευση σε ψηφιακή μορφή. Στην κατηγορία «ταινιοθήκη» συγκεντρώνονται links από video και ταινίες που αναφέρονται στην παγκόσμιο αναρχικό κίνημα αλλα και με ευρύτερο ελευθεριακό περιεχόμενο. Διαβάστε περισσότερα

Για το εθνικιστικό-πατριωτικό συλλαλητήριο της 4ης Φλεβάρη και τον αντιφασισμό.

«Το λέμε με ειλικρίνεια, όσο επώδυνο κι αν είναι. Φασίστες υπάρχουν και έξω από το φασιστικό κόμμα, υπάρχουν σε όλες τις τάξεις και σε όλα τα κόμματα. Υπάρχουν συνεπώς παντού άτομα τα οποία αν και δεν είναι φασίστες (μπορεί να είναι και αντιφασίστες), έχουν φασιστική ψυχή, την ίδια δηλαδή επιθυμία για καταπίεση που χαρακτηρίζει τους φασίστες.»  (Errico Malatesta, 28 Αυγούστου 1923, «Γιατί νίκησε ο φασισμός», Libero Accordo)

Στις 4 Φλεβάρη στην Αθήνα, ο εθνικιστικός-πατριωτικός εσμός αποπειράθηκε για άλλη μια φορά με πανελλαδική επιστράτευση δεκάδων χιλιάδων εθνικιστών, φιλελέδων, πατριδολάγνων απατεώνων, καραβανάδων, απόστρατων, δεσποτάδων, παπαδαριού, νεοναζί, ακροδεξιών, αριστερών εθνοπατριωτών και φασιστοχουλιγκάνων, να οικοδομήσει «από τα κάτω» συνθήκες συγκρότησης ενός μαζικού πολιτικού πόλου έκφρασης, του επιδιωκόμενου από κράτος και κεφάλαιο, κοινωνικού εκφασισμού. Για άλλη μια φορά το εθνοπατριωτικό συλλαλητήριο συνοδεύτηκε από φασιστικές επιθέσεις σε κατειλημμένο χώρο (Θέατρο Εμπρός), επανασηματοδοτώντας παράλληλα με τον εξωτερικό εχθρό (κράτος Μακεδονίας) και τον εσωτερικό, όπως έπραξε αντίστοιχα και στην Θεσσαλονίκη στις 21 Γενάρη. Διαβάστε περισσότερα

Στις 4 Φλεβάρη χτίζουμε συλλογικά αναχώματα απέναντι στον επελαύνοντα σύγχρονο φασισμό.

«Πραγματικά η έπαρση, η αλαζονεία και η εγωπάθεια είναι τα συστατικά του πατριωτισμού. Πιο παραστατικά, ο πατριωτισμός θεωρεί ότι ο κόσμος είναι χωρισμένος σε μικρά κομμάτια, που το καθένα περιφράσσεται από σιδερένιο φράκτη. Αυτοί που είχαν την τύχη να γεννηθούν σε ένα συγκεκριμένο σημείο, θεωρούν τους εαυτούς τους ανώτερους, αξιότερους και ευφυέστερους από τα ζωντανά πλάσματα που κατοικούν σε οποιοδήποτε άλλο σημείο. Γι’ αυτόν το λόγο, είναι καθήκον αυτών που κατοικούν σε αυτό το επιλεγμένο σημείο να πολεμούν, να σκοτώνουν και να πεθαίνουν, στην προσπάθειά τους να επιβάλλουν την ανωτερότητά τους στους υπόλοιπους. Οι κάτοικοι των άλλων περιοχών υποστηρίζουν με πανομοιότυπη λογική τα ίδια για τον εαυτό τους· κατά συνέπεια, από την πρώιμη παιδική ηλικία, τα μυαλά των παιδιών δηλητηριάζονται με ανατριχιαστικές ιστορίες για τους  Γερμανούς, τους Γάλλους, τους Ιταλούς, τους Ρώσους κ.ά. Όταν το παιδί γίνει άντρας, είναι εντελώς διαποτισμένος με την πεποίθηση ότι ο ίδιος ο θεός τον έχει επιλέξει να υπερασπιστεί την πατρίδα του από την επίθεση ή εισβολή κάθε ξένου. Είναι γι’ αυτόν το λόγο που κραυγάζουν, απαιτώντας μεγαλύτερο στρατό και ναυτικό, περισσότερα πολεμικά πλοία και όπλα.»  Έμμα Γκόλντμαν, 1911, «Πατριωτισμός : μια απειλή για την ελευθερία» Διαβάστε περισσότερα

Οι κοινωνικές εξεγέρσεις δεν μπαίνουν σε μουσεία, δεν παίζονται «replay». Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα.

Εννιά χρόνια μετά την κρατική δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 που αυτή η δολοφονία πυροδότησε, όλα όσα είχαμε τότε απέναντί μας, εξακολουθούν να στέκονται ακλόνητα σαν άπαρτα κάστρα μπροστά μας. Τότε με κυβέρνηση ΝΔ, τώρα με αριστερο-ακροδεξιά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η ταξική εκμετάλλευση-καταπίεση, ο εθνικισμός-«πατριωτισμός», ο ρατσισμός και η πατριαρχία, οι θεμελιώδεις αυτές ρίζες του σύγχρονου φασισμού, εξακολουθούν να απλώνονται σαν την πανούκλα μέσα στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, ισοπεδώνοντας τις ζωές των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων. Η τότε συσσωρευμένη οργή που εκδηλώθηκε συλλογικά με ποικίλα χαρακτηριστικά, σε όλη σχεδόν την επικράτεια του ελληνικού κράτους, αυτή η οργή που λαμπάδιασε τις νύχτες και τις μέρες εκείνου του Δεκέμβρη φωτίζοντας ελπιδοφόρα την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, εννιά χρόνια μετά εξακολουθεί να είναι ιστορικά αδικαίωτη και πολιτικά ανέκφραστη. Είναι η ίδια βουβή ατομική οργή που συναντάμε και αναγνωρίζουμε καθημερινά στο σχολείο, στη σχολή, στο χώρο δουλειάς, στην ουρά του ΟΑΕΔ και της εφορίας, στις φτωχογειτονιές και στις λαϊκές πλατείες, εκεί που ζούν, εργάζονται, σπουδάζουν και κοινωνικοποιούνται οι άνθρωποι της τάξης μας, οι δικοί μας άνθρωποι. Όλες και όλοι αυτοί που βιώνουν καθημερινά την οικονομική εκμετάλλευση-καταπίεση, τον ρατσισμό, τον εθνικισμό-«πατριωτισμό» και την πατριαρχία πάνω στο κορμί τους και στο μυαλό τους, είτε το έχουν ήδη συνειδητοποιήσει είτε το εκφράζουν πρωτόλεια και εμπειρικά όταν συζητάμε μαζί τους. Διαβάστε περισσότερα

Το πολυτεχνείο του ’73 δεν ηταν γιορτή. Ήταν κοινωνική εξέγερση και πάλη ταξική.

Την περίοδο της χούντας το δικτατορικό καθεστώς προστάτευε με επιμέλεια τα συμφέροντα του κεφαλαίου, ποδοπατώντας τα εργασιακά δικαιώματα. Η καταστολή των απεργιών, οι διώξεις των συνδικαλιστικών ελευθεριών, η φτωχοποίηση, η εντεινόμενη ταξική εκμετάλλευση, τα μεροκάματα στα όρια ή και κάτω από τα όρια της επιβίωσης, είναι τα στοιχεία που συνέθεταν την ζοφερή πραγματικότητα για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα στην περίοδο της χούντας. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις διαλύθηκαν και τα μέλη τους διώχθηκαν. Παράλληλα στη ΓΣΕΕ οι εγκάθετοι της χούντας νομιμοποιήθηκαν με «συνέδριο» το 1970. Σήμερα σε καθεστώς κοινοβουλευτικής δημοκρατίας με σοσιαλδημοκρατική διακυβέρνηση, η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα ψηφίζεται στην δημοκρατικά εκλεγμένη βουλή. Τότε με χούντα και σήμερα με δημοκρατία τα εργασιακά δικαιώματα στοχοποιούνται το ίδιο σκληρά προς όφελος του κεφαλαίου. Η μαύρη εργασία, η εντεινόμενη ταξική εκμετάλλευση, τα μεροκάματα πείνας, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, ο κρατικοδίαιτος γραφειοκρατικός συνδικαλισμός που λειτουργεί για τα συμφέροντα των αφεντικών και ως μια βαλβίδα εκτόνωσης της ταξικής αντίδρασης, η διαρκής φτωχοποίηση των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, παραμένουν ίδια, είτε με τη μάσκα της χούντας είτε με της δημοκρατίας. Διαβάστε περισσότερα

Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στην αυτοάμυνα

«Στις 23 Ιουνίου 2016 στην Κόρινθο, η Π. αντιστάθηκε σ’ έναν επίδοξο βιαστή που την παρενόχλησε σεξουαλικά, άσκησε βία και απείλησε εκείνη και την ανήλικη φίλης της. Τον μαχαίρωσε με το μαχαίρι που κρατούσε για λόγους αυτοπροστασίας, μιας και βρισκόταν ανά περιόδους άστεγη. Εκείνος πέθανε και η Π. προφυλακίστηκε. Το δικαστήριο δεν της αναγνώρισε σχεδόν κανένα ελαφρυντικό και καταδίκασε την 22χρονη Π. στις 27 Σεπτεμβρίου 2017 στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο του Ναυπλίου σε 15 χρόνια κάθειρξης για το κακούργημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

Η Ν. είναι μια νεαρή γυναίκα, η οποία γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς με καταγωγή από την Αφρική. Το περασμένο καλοκαίρι, ενώ δούλευε σε ένα ελληνικό νησί, συναντήθηκε με έναν ελληνο-γάλλο άντρα και άρχισαν να ζουν μαζί, αλλά σύντομα αυτή η σχέση μετατράπηκε σε μια καταπιεστική και βίαιη σχέση, με επαναλαμβανόμενες λεκτικές και σωματικές επιθέσεις. Διαβάστε περισσότερα

26 Σεπτέμβρη 2017 : Η αυτοάμυνα είναι ζήτημα επιβίωσης. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στην δικαζόμενη γυναίκα από την Κόρινθο.

22 Ιουνίου 2016 η 22χρονη βρισκόταν με την 17χρονη φίλη της σε παγκάκι όταν 46χρονος τις πλησιάζει και επιτίθεται σεξιστικά εναντίον τους. Παρότι προσπαθούν να τον σταματήσουν λεκτικά εκείνος απτόητος συνεχίζει την επίθεσή του. Η 22χρονη αμύνεται με το μαχαίρι από την τσάντα της και τον καρφώνει στο στήθος. Οι δύο κοπέλες μετά τον θάνατο του βιαστή προφυλακίζονται. Η 22χρονη κατηγορείται για «ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση» και για παραβίαση της νομοθεσίας για οπλοκατοχή και οπλοχρησία και η 17χρονη για συνέργεια σε φόνο. Την Τετάρτη 27 Σεπτέμβρη 2017 δικάζεται η 22χρονη στο Ναύπλιο.

Για τον βιασμό της κόρης του στη Λάρισα στρατιωτικός πρόσφατα καταδικάστηκε μεν πρωτόδικα απο το δικαστήριο, αλλά αφέθηκε ελεύθερος μέχρι την μελλοντική εκδίκαση του εφετείου.

Διαβάστε περισσότερα

1 2