22 Σεπτέμβρη 2018 / Εκδήλωση – συζήτηση : Εθνικισμός-πατριωτισμός ως πυλώνες του κράτους. Η αποδόμησή τους ως προϋπόθεση για την ελευθεριακή επαναστατική προοπτική.

Ιστορικά, σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης εντείνονται οι εκμεταλλευτικές και καταπιεστικές συνθήκες, με αποτέλεσμα την όξυνση των κοινωνικών/ταξικών αντιθέσεων. Η διαρκής υποτίμηση της εργασίας, η ένταση της εξαθλίωσης και η συνολική υποβάθμιση των υλικών όρων και της ποιότητας διαβίωσης της τάξης μας, αποτελεί τη βασική στρατηγική επιλογή στην κατεύθυνση επιβίωσης και διαιώνισης του κυρίαρχου εξουσιαστικού συστήματος. Σε μια τέτοια συνθήκη, η κοινωνική συναίνεση και ο διαρκώς επιδιωκόμενος έλεγχος του πληθυσμού καθίστανται ιδιαίτερα επισφαλείς. Συνεπώς, προκειμένου να επιτευχθεί η αναγκαία κρατική και καπιταλιστική αναδιάρθρωση, επιστρατεύονται αφενός οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους στην κατεύθυνση της τρομοκράτησης και της πειθάρχησης της τάξης μας (ποινικοποίηση κοινωνικών/ταξικών αγώνων, εγκλεισμός και εξοντωτικές ποινές σε αγωνιζόμενους/ες, πρακτική κατάργηση απεργιών, θεσμικός ρατσισμός, με στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών/στριών) και αφετέρου κάθε δυνατός μηχανισμός προπαγάνδας και αποπροσανατολισμού του κοινωνικού σώματος. Μια τέτοια συνθήκη βιώνουμε στην παρούσα συγκυρία, τόσο παγκόσμια όσο και ειδικότερα στο ελληνικό κράτος.

Οι κυρίαρχοι μηχανισμοί προπαγάνδας, επιστρατεύονται από κράτος και κεφάλαιο προκειμένου να επιτευχθεί ο ιδεολογικός έλεγχος των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων τμημάτων της κοινωνίας. Τα θεσμικά ΜΜΕ, ο εκκλησιαστικός μηχανισμός της θρησκείας και το εκπαιδευτικό σύστημα, αποτελούν δομικούς μηχανισμούς για την προώθηση των πιο συντηρητικών και σκοταδιστικών δογμάτων, στην κατεύθυνση προώθησης της «εθνικής ενότητας και ομοψυχίας». Το τρίπτυχο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» επανέρχεται ενισχυμένο στο προσκήνιο, καθώς οι κυρίαρχοι επιχειρούν να διασπείρουν και να ενισχύσουν τα θεμελιώδη ιδεολογήματα και δομικά χαρακτηριστικά του κρατισμού, της αστικής δημοκρατίας και του εθνοκεντρισμού (εθνικισμός, ανορθολογισμός, πατριαρχία). Ο εθνικισμός-πατριωτισμός, ως ιδεολογικός πυλώνας της αστικής κυριαρχίας, έχει ιστορικά αποτελέσει πετυχημένο ιδεολογικό εργαλείο του κράτους, για την χειραγώγηση των συνειδήσεων των υπηκόων του. Συνέχεια ανάγνωσης

Θέση πάνω στο παλαιστινιακό ζήτημα. (απο Unity-Ahdut-Al-Wihdeh, αναρχοκομμουνιστική οργάνωση σε Ισραήλ/κατεχόμενη Παλαιστίνη)

Πηγή : Unity-Ahdut-Al-Wihdeh

Η σιωνιστική αποικιοκρατική πολιτική, που στηρίζεται με κάθε μέσο από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις τις οποίες ταυτόχρονα και εξυπηρετεί, έχει υποτάξει την Παλαιστίνη. Μια πολιτική που καταβάλλει συνεχώς κάθε προσπάθεια στον εκτοπισμό των γηγενών πληθυσμών από την περιοχή που ελέγχει, ή τουλάχιστον στην συγκέντρωσή τους σε οριοθετημένα και ελεγχόμενα εδάφη.

Μερίδα παλαιστινίων γλύτωσε τις κρατικές προσπάθειες αποκλεισμού τους και έγιναν ισραηλινοί/ές πολίτες, βιώνοντας όμως διακρίσεις από τη νομοθεσία και τις συνηθισμένες τακτικές του κράτους. Το ισραηλινό κράτος εμμένει σε μέτρα που στοχεύουν στην απαλλοτρίωση των παλαιστινιακών εδαφών. Πρόσφατα αυτά τα μέτρα επικεντρώνονται στο σχέδιο Prawer [1] για το Negev, το οποίο ανασύρει τον  σχεδιασμό του 1970 για τον «εξιουδαϊσμό  της Γαλιλαίας», και στα γεγονότα της «Ημέρας της Γης» [2] (30 Μαρτίου 1976). Συνέχεια ανάγνωσης

Ποτέ δεν θα ξεχάσουμε φασίστες την Βοσνία ! (απο antifanakata)

Πέρασαν 23 χρόνια από τότε που οι σέρβοι φασίστες υπό τις διαταγές του Ρ. Κάραζιτς και του Μ. Μλάντιτς μαζί με τους έλληνες εθελοντές της ΕΕΦ, προχώρησαν στην σφαγή 8.000 μουσουλμάνων στην περιοχή της Σρεμπρένιτσα. Η σφαγή αυτή ήταν το αποκορύφωμα των πρακτικών εθνοκάθαρσης εις βάρος των μουσουλμάνων της Βοσνίας από τον σερβικό στρατό και τις σερβικές παραστρατιωτικές ομάδες, κατά την διάρκεια του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου πολέμου της περιόδου 1991-95. Βιασμοί, μαζικές εκτελέσεις, στρατόπεδα εγκλεισμού, βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών ήταν μερικά από τα μέσα που χρησιμοποίησαν οι σέρβοι στρατιώτες, προκειμένου να πραγματοποιηθεί το όνειρο του σερβικού επεκτατισμού για μια μεγάλη Σερβία, χωρίς μουσουλμάνους κι άλλες μειονότητες.

Την ίδια περίοδο στην Ελλάδα κατασκευάστηκε το ιδεολόγημα της ελληνοσερβικής φιλίας. Η ελληνοσερβική φιλία ως υλική και ηθική υποστήριξη στους σέρβους δολοφόνους από το σύνολο του εθνικού κορμού, δεξιού και αριστερού, ήταν μία από τις πιο αιματηρές πλευρές του ελληνικού εθνικισμού. Το ιδεολόγημα αυτό, χτίστηκε πάνω σε μια χρησιμοποιημένη συνταγή εθνικής συσπείρωσης, αυτή του αντιμουσουλμανισμού και της ορθοδοξίας, μαζί με μπόλικες δόσεις συνομωσιολογίας, αντιαμερικανισμού και αντιιμπεριαλιστικών ψευδαισθήσεων. Συνέχεια ανάγνωσης

Μια νέα Διεθνής γεννιέται ! (απο Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Αθήνας)

11-13 Μάη διεξήχθη στην Πάρμα της Ιταλίας το ιδρυτικό συνέδριο της νέας διεθνούς. Και το όνομα αυτής: Διεθνής Συνομοσπονδία Εργασίας (ICL). Στη νέα διεθνή συνδικαλιστικών ενώσεων του αναρχοσυνδικαλισμού και του επαναστατικού συνδικαλισμού συμμετέχουν οι: CNT (Ισπανία), FAU (Γερμανία), USI (Ιταλία) και FORA (Αργεντινή) που προέρχονται από την παλιά AIT καθώς και οι ΕΣΕ (Ελλάδα), IP (Πολωνία) και οι IWW (Βόρεια Αμερική και Ευρώπη). Ως παρατηρητές συμμετείχαν οι CNT-F (Γαλλία), COB (Βραζιλία), Vrije Bond (Ολλανδία και Βέλγιο), GG/BO (Γερμανία) and UVW (Αγγλία). Η Νέα Διεθνής επιδιώκει να ενώσει τους αγώνες των εργαζομένων, ιδίως προκειμένου να καταστεί δυνατή η διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ εργαζομένων των ίδιων κλάδων στις διάφορες χώρες. Τα κοινά εργαστήρια θα δημιουργήσουν ευκαιρίες για να μάθουμε ο ένας από τον άλλο πώς να διεξάγουμε νικηφόρους αγώνες. Η αρχική επικέντρωση της ΔΣΕ θα αφορά τους τομείς του επισιτισμού, των logistics και της εκπαίδευσης. Μια κοινή ημέρα δράσης και απεργίας στις 8 Μαρτίου θα τονίσει τους φεμινιστικούς αγώνες. Συνέχεια ανάγνωσης

13 Ιούνη – Κάλεσμα για την Π. στο Εφετείο Ναυπλίου (απο BRA-STARDS, φεμινιστική γυναικεία ομάδα)

Τον Ιούνιο του 2017, η 22χρονη Π. και η 17χρονη φίλη της δέχτηκαν επίθεση σε κεντρικό σημείο της Κορίνθου απο έναν 46χρονο άντρα, ο οποίος δεν αρκέστηκε στο να ξεστομίζει απειλές αλλα κατευθυνόμενος προς αυτές, κατέληξε να ακουμπάει τη μια εκ των δύο στο στήθος και στην άλλη να τραβάει τα μαλλιά. Η Π. χρησιμοποίησε το μαχαίρι που έφερε για αυτοπροστασία. Ο άντρας μετά απο κάποιες μέρες κατέληξε, με αποτέλεσμα οι δύο κοπέλες να προφυλακιστούν και η Π. να αντιμετωπίζει την κατηγορία της ανθρωποκτονίας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, οπλοχρησία και η 17χρονη φίλη της, συνέργεια.

Το δικαστήριο έκρινε την Π. ένοχη με ποινή φυλάκισης 15 χρόνων και 14 μηνών. Αρκετές φορές, έχουμε πιάσει τις εαυτές μας να προσπαθούμε να βρούμε ποιός είναι ο καταλληλότερος τρόπος για να υπάρχουμε εκεί έξω, χωρίς να κινδυνεύουμε. Και όταν κάποιες απο μάς επιλέγουμε να κουβαλήσουμε απο ένα πέπερ σπρέι, μέχρι το οτιδήποτε μας παρέχει μια ασφάλεια, ανησυχούμε για το τι θα γίνει σε περίπτωση που μας πιάσει κάποιος μπάτσος για εξακρίβωση ή γίνει το «κακό».

Τα ελληνικά δικαστήρια ξέρουν. Ξέρουν να καταδικάζουν γυναίκες σε εξοντωτικές ποινές σε περιπτώσεις που αντέδρασαν για να προστατεύσουν το σώμα τους. Ξέρουν και να τιμωρούν γυναίκες, όταν αθωώνουν τους βιαστές τους επειδή εκείνες δεν αντέδρασαν όπως «έπρεπε», αφού αρχικά υποβληθούν σε μια ανάκριση του πρότερου βίου τους. Τα ελληνικά δικαστήρια ξέρουν επίσης πολύ καλά και δεν ντρέπονται να μας υπενθυμίζουν με τις αποφάσεις τους, οτι η θέση μας στην ελληνική κοινωνία θα συνεχίσει να είναι έμφυλα υποτιμημένη (λαμβάνοντας υπόψη πάντοτε την ταξική και εθνοτική μας προέλευση), όπως κι αν πράξουμε… Συνέχεια ανάγνωσης